Dag 5 – zon 21 juli

Dag 5. Zondag 21 juli 2019.

Jeetje zeg…….2x plassen in de nacht en dan gewoon wakker zijn om 4.30 uur. Ik rommel nog maar wat aan tot 5.30 uur en al snel hoor ik heel zachtjes: Jessie, wakker?

Ja hoor, Ronald is ook wakker. En even later om 6.30 uur horen we zachte voetstappen en komt onze diva gezellig bij ons liggen. Mika tukt nog even heerlijk door tot een uurtje of 7. Voordat ik het weet hoor ik PLONS! En daar liggen ze dan hoor. In het zwembad om 7.00 uur smorgens. Wat zullen de buren blij met ons zijn. Ahum…..we proberen zo zachtjes mogelijk te doen, maar hé, we zijn maar 2 weken hier he! Optimaal genieten.

Met heel wat moeite en overtuiging krijgen we de kinderen aan de tafel buiten voor het ontbijt. Uiteraard eten ze in zwembroek/bikini om zodra ze klaar zijn er weer in te duiken. Wat een leven.

Mika geeft al aan graag naar Sanibel te willen, nou, dat zien we allemaal wel zitten. De zon schijnt volop en de verwachte temperatuur is 32 graden dus als we in de ochtend naar strand gaan zijn we daar tenminste niet op heetste van de dag.

Tegen 9.15 uur rijden we naar Sanibel, maar uiteraard niet zonder een stop bij onze eigen Starbucks aan Mr Gregor. We kiezen allemaal een nieuwe beker waar we de komende 3 weken mee voort kunnen. Deze zullen we dan iedere dag schoon meenemen als we weer een nieuwe limo gaan halen. Teavana Strawberry Acai is heerlijk!! 

Hop hop, naar Sanibel. Ik kan hier zo naar uit kijken. Eenmaal de tolpoortjes door (we hebben een Sunpass dus hoeven nergens over na te denken en hoeven niet in de rij te staan om tol te betalen. We kopen dit af bij Dollar voor iets van 50 dollar per week, dat halen we er dik uit) rij je de Sanibel Causeway op. De hoogte in over de brug en vanaf het hoogste punt kijk je prachtig op Sanibel. Wat een mooi eiland is en blijft het toch.

Vandaag doen we niet moeilijk, we gaan naar het strand bij The Sanibel Lighthouse. Makkelijk parkeren, ook al is het druk, bij een plekje vooraan. Het is zondag, we merken op dat we deze drukte niet eerder hebben gezien. Maar dan nog blijft het een fijn plekje. Er liggen ontzettend veel boten voor de kust, dichtbij het strand, echt op loopafstand zeg maar.

Tussen de drukte wordt er ook aan nieuw leven gewerkt, echt zo gaaf! We zien 7 nesten van de sea-turtle. Gaaf om te zien! Deze ochtend heeft er nog eentje een nest gemaakt en is meteen afgeschermd door de organisatie de ze beschermd. Er komt een soort van gaas over het nest en 4 palen met geel lint eromheen.

Er liggen veel schelpen op het strand, maar we vinden niet echt hele mooie. Ik blijk echt een oog te hebben voor de kattenpootjes want die blijf ik maar vinden. Ze zijn echt mijn favoriet dus ik neem ze allemaal mee.

Er ligt ook een dame iets verderop. Op zich prima figuur, zwarte bikini……….maar moet ze wel het touwtje van haar tampon even in haar broekje stoppen. Ik bedoel als je spelletjes gaat spelen op het strand waarbij je steeds moet bukken (onze kant op) dan valt dat wel op zeg maar…….ahum…..

We zwemmen, spelen, wandelen over het strand en genieten onwijs. Rond half 12 krijgen we wat trek, wordt het warm en moeten we zo’n eerste dag ook wat voorzichtig zijn met onze witte huid.

We douchen ons, kleden om en zien de drukte op de parkeerplaats. Mooie tijd om weg te gaan. We tuffen naar ons favo plekje Doc Fords. Wat is dat toch een leuke tent! We krijgen hetzelfde plekje aangewezen als mei 2018. Grappig!

Ik neem de Yukatan Shrimp welke echt goddelijk smaken!! Coco heeft van het kindermenu de Fish Fingers welke echt super lekker zijn. Van ons beide aanrader!! Ronald heeft een ribeye en Mika de hotdog. Ook super lekker maar die van Coco en mijn zijn echt top! Een mojito maakt het feest compleet. Wat een feest. Ben je op Sanibel dan moet je daar echt even eten.

We rijden via de Sanibel Causeway weer richting ons huis. Maar niet zonder dat we even langs de Sanibel Outlets zijn geweest. Coco heeft een nieuwe zonnebril nodig en we moeten ons oriënteren op nieuwe koffers. Die van mij is echt zo oud dat de ritsen beginnen los te laten. Die van Coco was een cheap ass ding van Action. Functioneert nog wel maar we verliezen steeds wat onderdelen. De werkkoffer van Ronald (op wieltjes en daar stashen we altijd alle elektronica in als we op reis gaan) is overleden op de heenweg. 1 wieltje staat scheef en de andere is het rubber verloren en rijdt op ‘de velg’. 

Coco slaagt voor een coole RayBan zonnebril (we love sale!!). Bij Samsonite slagen we niet helemaal. Er is zo’n verschil in koffers dat we eerst een verder willen oriënteren. Wel slaagt Ronald voor een nieuwe werkkoffer. De 50% met daarover nog 20% gaf de doorslag, hahaha.

Oh……en ik ben zo blij……..ik word zo gelukkig van Coach. Een mooi tassenmerk waar ik altijd zo goed kan slagen. En ook nu weer……Ik heb een bruine tas voor het werk waar mijn laptop en meuk in past. Maar ik ben meer een dame van Fifty Shades of Black. Jurkjes heb ik in alle tinten zwart, ik ben er gek op. Ik wil al langer een mooie zwarte tas en nu mijn contract bij Kras is omgezet naar onbepaalde tijd is het nu een mooi moment. 

De tas waar ik voor val gaat van 600 naar 139 dollar. Je zegt WAT??? HUH??? Ja hoor, je leest het goed. Whoop Whoop!!!

Met tas onder de arm gaan we weer richting huis. Wat ben ik blij.


Eenmaal thuis is het een wedstrijd wie er als eerste in het zwembad ligt en raap ik onderwijl alle ‘verloren’ kledingstukken weer op en donder ik bij iedereen op bed. Ik lig er uiteraard als laatste in, dat snap je. 

Voor de mega onweersbui uit gaan Ronald en ik nog even snel naar de Publix en racen bij de eerste onweersklappen weer naar huis. Net op tijd thuis, al moet ik zeggen dat de lucht er erger uit zag dan het uiteindelijk werd.

We eten dezer keer lekker binnen onder het genot van een leuke film. Eerste keer dat we binnen eten bedenken we.

En voor nu…….tukken……..Morgen weer een mooie dag in het vooruitzicht.

Liefs

Advertentie