Dag 15 – Wo 31 juli

Dag 15. Woensdag 31 juli 2019

Heerlijk geslapen weer zeg. We worden echt de beste in slapen hier. We rusten echt uit. Met name die kleine diva die moeten we vandaag ook weer wakker maken omdat we graag willen ontbijten.

Tegen 9.00 uur aan ontbijt in de warmte van de zon op ons terras. Vandaag niet plonsen, we willen graag naar J.N. Ding Darling Wilde Life Refuge. We weten dat we dit het beste in de ochtend kunnen doen, maar we komen er gewoon even niet eerder uit.

Dus tegen 11.00 uur komen we daar ons op gemakkie aankakken. We gaan eerst de beste toiletten uit 2018 (ze hebben er echt een prijs voor gewonnen) bekijken. Het blijft zo leuk. Het lijkt net alsof je onder water zit. Je ziet pootjes van eendjes, een pelikaan die onder water duikt voor een visje en je ziet het hangende lijf van de krokodil. Echt te leuk.

Omdat we Nederlanders in de buurt horen, doen we alsof we Fransen zijn. Frans praten zeggen we snel tegen elkaar en we gooien er wat Franse woorden uit. De favoriet van Mikla is: Je suis un croissant. Hij heeft ook ergens wat gehoord dus hij gaat er voor. 

Eenmaal bij de informatie balie pakt die jongeman er een foldertje bij in het Frans en vraagt welke regio we vandaan komen. We moeten vreselijk lachen want deze jongeman stinkt er in ieder geval wel in!! Maar we vertellen hem eerlijk waar we vandaan komen en dat we totaal geen Frans spreken behalve ‘ je ne pas parlez francais’. Klonk blijkbaar overtuigend genoeg.

Na de tips in ontvangst te hebben genomen lopen we rond in het visitor center wat voorzien is van alle gemakken, informatie en leuke dingen om te doen en te zien. Echt een aanrader!

De wildlife drive kan je fietsen, lopen of met de auto. Met de auto betaal je 5 dollar voor het totaal van de auto ongeacht hoeveel je er in propt. Met deze warmte (34 graden) gaan wij mooi niet lopen. We weten ook maar al te goed hier pittig je hier gestoken kan worden. Nope, wij komen uit NL = Niet Lopen. Daar houden we ons aan. Afspraak = afspraak.

De jongeman vertelde ons ook dat er op dit moment vanwege de warmte weinig te beleven is. De dieren houden zich schuil. Morgen om 9.43 uur is het laag water en lopen de vogels over de weg om krabbetjes te vangen. Alle dieren komen dan eten met laag water. Tja…..we kijken elkaar aan……dit moeten we dan morgen toch echt nog een keer doen. We weten namelijk wat een mooie vogels er zijn.

We rijden vandaag de wildlife drive wel, mocht er dan morgen iemand dood zijn neergevallen of niet goed zijn geworden dan kunnen we in ieder geval zeggen dat we deze wel hebben gedaan. Top!

Al snel zien Mika en Sabine een krokodillenbek uit het water omhoog komen……..en daarna zien we niks meer. Eigenlijk de hele weg niet, maar toch…..blijft leuk!

Coco heeft op haar To Do list de Bubbleroom staan. De naam alleen al, te leuk! Met een kwartiertje staan we daar voor de deur en parkeren we (redelijk met vlieg en kunstwerk) de auto. We krijgen een mooi plekje in het meest hysterische restaurant wat ik ooit heb gezien. Ze vertellen dan ook: hier is het elke dag kerst. Ze hebben een kerstmuts op en kerstsokken aan. Ik hou er van.

Ze promoten dat je lekker gaat rond lopen en foto’s gaat maken dus dat doen we dan op ons gemak. Wat een toffe tent. Er is een telefooncel waar Superman zich kan omkleden, een apart gedeelte voor een kerstdorpje en een aquarium met Frozen beeldjes. Te gek om op te noemen allemaal. Je moet er echt heen als je er bent.

De cocktails zijn lekker. Ik heb de Pink Flamingo, Ronald de Sunset Boulevard en Sabine de Tropical Tiki xxx.

Het eten is ook heerlijk! Ronald had de Jumpin Jive (met vis), Sabine de Mango Tango Chicken en ik de Pita Fonda met garnalen. Coco koos voor de Shrimps Tale en Mika de Cow jumped over te Moon (burger). Het smaakte allemaal weer prima!!

Als toetje kozen we de Red Velvet Cake. Hier staan ze bekend om hun cakes en taarten dus we konden niet weg gaan zonder. Na overleg besloten we te beginnen met 1 cake. Er was nog even discussie of we er niet 2 moesten nemen want dat krijgen we toch wel op!!! We zijn toch geen watjes!!

Nou dat waren we duidelijk wel, want eentje was meer dan zat voor ons 5e

Hop hop, buikje vol, even naar de shop die er bij hoort waar ik een Pop Socket koop van de Bubbleroom. Te leuk om niet mee te nemen en ik wilde er toch al eentje hebben.

Nu gaan we dan echt op weg naar het Shell Museum………. Oh kijk nou, we rijden langs Hunters Beach en het is laag water dus we kunnen nog even schelpen zoeken……. We zijn net als een stel ADHD-ers op schoolreisje. 

Gelukkig zijn we allemaal erg flex en hebben we binnen no time de bikini aan (ik vanwege mijn mooie rode huidskleur maar even met een t-shirt er over heen) en daar gaan we met netjes en tasjes!! We zijn echte profs, we gaan weer schelpen zoeken. Sabine (zonder bikini) loopt door laag water en de rest verspreidt zich door heuphoogte water (afhankelijk van hoe groot je bent ;-))

De taken zijn weer prima verdeeld en de kans op mooie schelpen maken we zo groter. We komen al snel tot de conclusie dat de kattenpootjes hier ruim vertegenwoordigd zijn. Ik denk dat ze net een vergadering hebben gehad want we halen ze in grote getalen binnen met onze netjes.

Nog geen 5 stappen in het water en ik voel wat groots onder mijn voet. Ja hoor, Whoop whoop! Een Florida Fighting Conch. Dit zijn (als ze nog leven) best pittige diertjes want die zuigen dus ook het leven uit andere schelpen. Ze moeten tenslotte ergens van eten. Mocht je dus een schelp tegen komen met een mooi, net en precies rond gaatje er in…….dan is de inhoud van de schelp daarvan opgeslurpt door een grotere schelp/diertje.

Ja, ook het leven van een schelp gaat niet altijd over rozen.

Uurtje betaald bij de parkeerautomaat, dus voordat we het door hebben moeten we weer gaan. Prima ook voor onze huidjes want de zon brandt echt fel. We kunnen eigenlijk niet stoppen met zoeken want we hebben steeds raak. Zoveel mooie schelpen!! Zo gaaf!!

Zelfs Ronald, die altijd redelijk nuchter is onder onze shelling verslaving, heeft de smaak te pakken. Met schepnet slaat hij ook zijn slag. Whoop Whoop!

Eindelijk gaan we dan naar het Shell Museum. Ik zal eerst even kijken tot hoe laat hij open is want het is tenslotte al 16.00 uur. En we willen graag de Masterclass Shelling volgen. (geintje, het is een soort van uitleg door een bioloog over verschillende soorten schelpen, wat ze doen, eten etc etc. Dat is echt super leuk!!)

En wat staat er op de website: gesloten!!! Wat!! WTF!!!! Ze zijn aan het renoveren en gaan 2020 pas weer open. Krijg nou tieten zeg. Dat is toch even jammer. Zo lang hoeft die verbouwing toch niet te duren. Hou op zeg.

Maar goed, valt niks aan te doen. Ondertussen wordt de lucht donkerder en donkerder. We halen ergens nog wat te drinken, bezoeken wat shops (ik heb in gedachten dat ik transparante stickers wil hebben van Sanibel om thuis zelf een pot te versieren. Ze moeten er zijn maar waar??!!)

De lucht wordt nog donkerder en net als we in de auto zitten barst het los. Dit is nou echt een tropische regenbui. Daar kunnen we in Nederland nog wat van leren. Als het los gaat……gaat het echt los. En de onweer! MEGA!! We moeten echt langzamer gaan rijden want we hebben lekker last van quaplanning. De auto drijft af en toe over de weg. We kijken vol verbazing naar buiten want het is wel erg mooi om te zien.

Ik wilde nog graag naar Nike Store bij Sanibel Outlets want ik had nu eindelijk (!!) mijn steunzolen mee om bepaalde schoenen te passen voor het (hard)lopen. Maar we slaan het maar even over. Hier houdt je je onderbroek niet droog bij.

We rijden met wat file door naar Cape Coral waarbij we het op briljante idee komen om sushi te gaan eten bij Yellowfin. Ze hebben een Gold Medal voor Asian Food in 2019 gewonnen. En het is er dan ook zo lekker!

Coco en papa gaan voor de Chicken Teriyaki en laat het nu net Wednesday: Ladies Night zijn!!! We mogen een voorgerecht een special roll voor 18,95 dollar uitkiezen. Kijk, daar houden we van.

Mika gaat voor de Coconut Shrimp en propt deze in zijn eentje naar binnen. Sabine en ik hebben de Aloha roll, Coconut Shrimpo en de Mr Grizzlebear. We hebben moeite wat over te laten voor Ronald want dit is zo goddelijk! Alsof er een engeltje over je tong piest. En dat 2x.

Jullie weten dat vast nog niet maar Sabine en ik zijn professionele sushi-ers. Wij hebben er echt verstand van (vinden wij). Dit is het beste wat we ooit hebben gegeten. Dus we kunnen het niet laten en bestellen nog een Aloha. The best!!

Met een tussenstop bij de Wine Country voor 2 nieuwe flessen Blooms Gin en Tonic scheuren we naar huis. Regen is gestopt dus snel naar binnen.

Douchen, chillen op de bank met een wijntje en gin tonic. Wat een prachtige dag was het weer!

Morgen dus op tijd op want we gaan weer naar J.N. Ding Darling om wat meer wildlife te spotten. Verder hebben we nog een rain-check voor het midgetgolfen dus dat moet en zal (zegt Mika) nog gedaan worden voordat we weg gaan.

Vrijdagochtend dan nog Loverskey State Park in Fort Myers. Dit staat pas 3 jaar op onze  To Do list dus deze x moet het er echt van komen.

Voor nu……ik zeg Proost en goedemorgen.

Liefs

Advertentie